Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

ΕΝΩ ΧΘΕΣ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΕΛΕΓΕ "ΔΕ ΦΕΡΑΜΕ ΝΕΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ"-Αυτοί είναι οι νέοι φόροι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ

Ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε χθες: «Εμείς δεν φέραμε καινούριους φόρους, παρά μια μονάδα αύξηση του ΦΠΑ. Η φορολογία είναι ίδια και λίγο ψηλότερη από όταν αναλάβαμε» [κι ο Χατζηνικολάου τον άκουγε σαν να μη συμβαίνει τίποτα] - Είναι έτσι τα πράγματα;

«Στον κάλαθο των αχρήστων» πέταξε ο πρωθυπουργός τις θυσίες στις οποίες υπέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ τον ελληνικό λαό το 2016. Σε ερώτηση που δέχτηκε κατά την τηλεοπτική συνέντευξή του χθες στον ΑΝΤ1 γιατί έπρεπε να επιτευχθεί τόσο υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα και όχι ένα πλεόνασμα όσο ο στόχος (7,2 δισ. ευρώ αντί 900 εκατ. ευρώ), ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε ότι «το πλεόνασμα πιάστηκε διότι μειώθηκαν οι κρατικές σπατάλες και καταπολεμήθηκε η φοροδιαφυγή και η διαφθορά», σημειώνοντας «εμείς δεν φέραμε καινούριους φόρους, παρά μια μονάδα αύξηση του ΦΠΑ. Δεν υπάρχει υπερφορολόγηση, η φορολογία είναι ίδια και λίγο ψηλότερη από όταν αναλάβαμε».

Τι ξέχασε

Ο πρωθυπουργός «ξέχασε» (ή δεν άκουσε;) την ομολογία Τσακαλώτου ο οποίος, σε προ 2 μηνών ακριβώς και συνέντευξή του στον ίδιο τηλεοπτικό σταθμό, έλεγε:

«Υπάρχει πρόβλημα με τους φόρους; Υπάρχει! Έχουμε εμείς ζορίσει τα μεσαία στρώματα; Τα έχουμε ζορίσει. Και έχω ομολογήσει ότι κάναμε και λάθος –και για αυτό έχουμε στριμώξει σημαντικά μεσαία στρώματα- στην πρόβλεψή μας πόσο γρήγορα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το θέμα της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς και, άρα, έπεσε το βάρος σε κάποια μεσαία στρώματα» ήταν τα λόγια του.

Εκτός από την «πρώτη φορά» αύξηση του ΦΠΑ, από 23% σε 24%, ο Έλληνας πρωθυπουργός μίλησε σαν να αγνοούσε -ή να είχαν επιβληθεί σε άλλη χώρα- όλες οι άλλες αυξήσεις φόρων που πλήρωσαν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις το 2016. «Ξέχασε» (ή του φάνηκαν λίγα;) μέτρα όπως:

- αυξήσεις 50% στον ΦΠΑ που επέβαλε στους κάτοικους των νησιών του Αιγαίου. Εκεί ο ΦΠΑ ήταν 16% και πήγε 24%, ενώ ο βασικός συντελεστής φόρου αυξήθηκε από 9% σε 13%. Κάποιος που ζει σε νησί ξοδεύοντας 10.000 ευρώ το χρόνο, πλεόν πληρώνει για τα ίδια πράγματα 10.500 ευρώ και ουσιαστικά χάνει πάνω από μισό μηνιάτικο το χρόνο

- τα 200 ευρώ επιπλέον που επέβαλε στους φορολογούμενους όταν μειώθηκε τον Μάιο του 2016 η έκπτωση φόρου εισοδήματος από τα 2.100 ευρώ στα 1.900. Από τον Ιούνιο και μετά «τσεκουρώθηκαν» όλοι οι μισθοί και οι συντάξεις στη χώρα, επειδή αυξήθηκε η παρακράτηση φόρου με τη νέα κλίμακα.

- η αύξηση 20% στον ειδικό φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης, από τα 230 στα 280 ευρώ. Για κάθε 1.000 λίτρα που θα αγόρασαν τον χειμώνα, οι καταναλωτές πλήρωσαν 60 ευρώ επιπλέον φόρους.

Όλοι φτωχότεροι

Όλα τα ψέματα της συνέντευξης του Τσίπρα στον ΑΝΤ1

Έλεγε ένα ψέμα κάθε 3 λεπτά

Ο Αλέξης Τσίπρας στην συνέντευξή του στον ΑΝΤ1 προσπάθησε για άλλη μια φορά να παρουσιάσει το άσπρο μαύρο, λέγοντας μια σειρά από ψέματα και ανακρίβειες. Για την αποκατάσταση της αλήθειας απαντάμε σε όλα όσα είπε.
Αυτά είναι ένα προς ένα τα ψέματα του Αλέξη Τσίπρα στη συνέντευξή του στον Ν. Χατζηνικολάου
Ψέμα: Μας ζητούσαν να πάρουμε 42 φορές περισσότερα μέτρα
Αλήθεια: Αυτό δεν έχει καμία λογική. Θα ψηφίσουν νέα μέτρα 3,6 δισ. ευρώ. Είναι παράλογο να ισχυρίζεται ότι μας ζητούσαν μέτρα πάνω από 150 δισ. ευρώ!


Ψέμα: Δεν αύξησε πολύ ο ΣΥΡΙΖΑ τους φόρους. Η φορολογία είναι ίδια και ελάχιστα μεγαλύτερη.
Αλήθεια: Τα τελευταία 2 χρόνια η κυβέρνηση Τσίπρα έχει επιβάλλει φοροκαταιγίδα, στην οποία οφείλεται και το μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα του 2016.
Μείωσαν το αφορολόγητο, αύξησαν τον ΦΠΑ, την εισφορά αλληλεγγύης, την προκαταβολή φόρου στο 100%, το φόρο επιχειρήσεων, τον ΦΠΑ στα νησιά, τον φόρο στο πετρέλαιο, το τηλέφωνο, στα τσιγάρα, στον καφέ. Τώρα ετοιμάζονται να ψηφίσουν πρόσθετα μέτρα 3,6 δισ. ευρώ για το 2019 και 2020 τα οποία περιλαμβάνουν και νέα φορολογικά μέτρα, όπως η μείωση του αφορολογήτου κάτω από τα 6.000 ευρώ.


Ψέμα: Μόνο ο ΦΠΑ αύξηθηκε 1%

Οταν σε «φτύνει» ο Πρωθυπουργός

Κώστας ΓιαννακίδηςΚώστας Γιαννακίδης25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2017, 23:48
«Σιγά ρε παιδιά! Και εγώ πήγα διακοπές το Πάσχα και είδα τι γινόταν». Αν αυτό το έλεγες πριν από τρία χρόνια, ο επικοινωνιακός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ θα σε κατασπάραζε όπου και αν σε έβρισκε. Δεν θα ήταν διαπίστωση. Θα ήταν ύβρις. Πριν την Πρώτη Φορά δεν μπορούσες καν να πεις ότι είδες τις ταβέρνες γεμάτες. Διότι τότε είχαμε ανθρωπιστική κρίση. Τώρα τα λέει ο Τσίπρας και δεν ανοίγει μύτη. Αντιθέτως κλείνει, από τη δυσοσμία…
Πρόκειται για ένα από τα μεγάλα μυστήρια της κοινής μας ζωής. Εχει λεφτά ο κόσμος ή είναι ξένοι αυτοί που γεμίζουν τις ταβέρνες; Η απάντηση προφανώς έρχεται από μία απλή συνάρτηση προσφοράς και ζήτησης. Δεν είναι όλες οι ταβέρνες γεμάτες. Γεμίζουν οι ταβέρνες στα πολυσύχναστα μέρη και μένουν άδειες εκείνες που βρίσκονται στα λιγότερο δημοφιλή σημεία. Όμως το θέμα μας δεν είναι αυτό που σερβίρουν στις ταβέρνες, αλλά αυτά που σερβίρει ο Τσίπρας.
Υπάρχουν άνθρωποι που θύμωσαν παρακολουθώντας τη συνέντευξη του στον Antenna, στο στούντιο, ως πανελίστας της σειράς. Στα social media δεν μπορείς να βρεις ένα θετικό σχόλιο για αυτά που είπε, η οργή του ακροατηρίου αποδίδει την ένταση των αντιδράσεων. Τι ενόχλησε περισσότερο; Το «σιγά ρε παιδιά», οι ισχυρισμοί περί λογικής φορολόγησης, οι ειρωνείες για τον ΕΝΦΙΑ και, το κορυφαίο, με τη νομιμοποίηση ή την κατανόηση που χορηγεί η κοινωνία προς την κυβέρνηση. «Επί των ημερών μας δεν υπάρχουν διαδηλώσεις» είπε. Γιατί σιωπά ο κόσμος και δεν διαδηλώνει πατέρα;

Και έτσι, μετά την διαπραγμάτευση, αναγκάστηκαν οι δανειστές να κάνουν στροφή 360 μοιρών και μας γλίτωσε από 146 δις


Ο Άδωνις Γεωργιάδης για ψέματα και το θράσος Τσίπρα (26/4/17)

Ο Άδωνις Γεωργιάδης για την εικονική πραγματικότητα του Τσίπρα στον ΒΗΜΑ FM (26/4/17)



"Αλέξης Τσίπρας: Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας..."
Ο Άδωνις Γεωργιάδης με τους Δήμο Βερύκιο & Σπύρο Λάμπρου στον Alpha 989 FM 26/04/2017


O... «ανώτατος των τροϊκανών»

O... «ανώτατος των τροϊκανών»
Είχε φανεί υπερβολικός, έως και προβοκατόρικος, ο τίτλος της γερμανικής Die Zeit, τον Ιανουάριο του '16, που χαρακτήριζε τον έλληνα πρωθυπουργό ως τον «ανώτατο των τροϊκανών». Ουδείς άλλος πρωθυπουργός, ούτε καν υπηρεσιακός… αξιώθηκε τέτοιο τίτλο!
Ωστόσο η ευθυκρισία των δημοσιογράφων της εφημερίδας δικαιώθηκε χθες με τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον ΑNT1! Ο «μεταμορφισμός» του κ. Τσίπρα ήταν η ταχύτατη μετάβαση στο άλλο άκρο - και βέβαια η μνημονιακή ανάνηψή του από την εποχή των ηρωικών διακηρύξεων, έγινε η χαρά των social media.
Οι πλέον εμβληματικές του φράσεις αφορούσαν στην «go back madam Merkel», η οποία τελικά, κατά τον κ. Τσίπρα, είναι μια ανοιχτόμυαλη πολιτικός η οποία έχει αίσθημα ευθύνης, ενώ ο μισητός κ. Schaeuble είναι ένας σοβαρός και σεβαστός πολιτικός!
Φυσικά δεν γίνονται πρώτη φορά αυτά. Γέμει η ιστορία από παρόμοιες περιπτώσεις. Ο Antonio Gramsci χρησιμοποίησε τον όρο «Μεταμορφισμός» για να τις περιγράψει, από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Αφορά στη μετατόπιση προσώπων, ομάδων, κομμάτων, από αριστερές, ριζοσπαστικές («προοδευτικές» στη γλώσσα τους) θέσεις, σε συντηρητικές και μετριοπαθείς, και στην ενσωμάτωσή τους στην καθεστηκυία λογική άσκησης της εξουσίας, έναντι της οποίας έστεκαν ως ορκισμένοι εχθροί, αποφασισμένοι να την ανατρέψουν.
Εκ του αποτελέσματος, φαίνεται ότι κάπως έτσι αλλά σχεδιασμένη ήταν η στόχευση του πρωθυπουργού και της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ: Μια πορεία προς την κατάκτηση της εξουσίας, για την απόλαυσή της ως αυτοσκοπό, διανθισμένη με αριστερές και αριστερίστικες κορώνες, με εμβόλιμα εθνικολαϊκά συνθήματα (αυτοί, οι κατεξοχήν ιδεολόγοι εθνομηδενιστές), με βία, όχι μόνο λεκτική, κατά των προδοτών.
Ένας πρωθυπουργός δίνει συνέντευξη όταν έχει κάτι να αναγγείλει, ή όταν οι συνθήκες είναι

Οι δεξιές αυταπάτες και ο καλύτερος υπάλληλος της τρόικας




Η παρουσία χθες του πρωθυπουργού στην τηλεόραση live, μετά από πολύ καιρό, σφράγισε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο αυτό που εμείς εδώ στο Antinews γράφουμε από βδομάδες. Ότι δηλαδή ο Αλέξης Τσίπρας είναι το αγαπημένο παιδί της τρόικας. Ακόμη και ο Σόιμπλε που δε χωνεύει ούτε τον… σκύλο του, θα πρέπει να έχει ανάψει λαμπάδα ίσα με το μπόι του Αλέξη γιατί βρέθηκε στο δρόμο του αυτό το άγιο μνημονιακό παιδί και κάνει ακόμη περισσότερα από αυτά που απαιτεί ο ίδιος.
Η αλήθεια είναι ότι δεν περιμέναμε τη συνέντευξη για να καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος είναι ο «κολοφώνας» της μνημονιακής πολιτικής στην Ελλάδα. Κι ότι αν δεν υπήρχε ο Τσίπρας οι δανειστές θα έπρεπε να τον εφεύρουν γιατί ούτε ο καλύτερος… νεοφιλελές δεν είναι σαν κι αυτόν. Τα δείγματα γραφής ο πρωθυπουργός τα έδειξε τον Ιούλιο του 2015 όταν πήγε και επί 17 ώρες προσκυνούσε τους δανειστές σ’ εκείνη την περίφημη πολύωρη διαπραγμάτευση. Εκείνη την ημέρα γύρισε σελίδα και από τότε υπογράφει και τις χαρτοπετσέτες.
Του ζητάνε πέντε κι αυτός κάνει δέκα. Του λένε να βγάλει πλεόνασμα 3,5% κι αυτός βάζει περισσότερους φόρους τσακίζοντας την αγορά για να βγάλει πλεόνασμα 4,2%. Του λένε να πουλήσει δημόσια περιουσία κι αυτός είναι ικανός να πουλήσει και το Μαξίμου.
Δεν το λέμε με… αντιμνημονιακή διάθεση, δεν θα γίνουμε εμείς αντιμνημονιακοί και ο Τσίπρας μνημονιακός. Το λέμε αφενός για να πούμε στον κόσμο ότι ο πρωθυπουργός τον φτύνει κατάμουτρα και τον κοροϊδεύει ασύστολα όταν μιλά για διαπραγμάτευση και για αριστερό success story. Και αφετέρου για να δείξουμε σε ορισμένους που πιστεύουν ότι στην Ευρώπη έχουν «τελειώσει» τον Τσίπρα και είναι θέμα χρόνου οι εκλογές, ότι κάνουν λάθος.
Ο Τσίπρας έχει αποφασίσει να μείνει στο Μαξίμου για πολύ καιρό ακόμη και αυτό θα πρέπει να

Μπαράζ τουρκικών προκλήσεων από το Αιγαίο μέχρι την Κύπρο


Μπαράζ τουρκικών προκλήσεων από το Αιγαίο μέχρι την Κύπρο
Σε ένα μπαράζ «επιθετικών» ενεργειών από το κέντρο του Αιγαίου μέχρι την Κύπρο η Τουρκία επιχειρεί να ακυρώσει κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου και συγχρόνως να υποχρεώσει την Κύπρο να διακόψει  τον ενεργειακό σχεδιασμό στην ΑΟΖ της, επιδιώκοντας εκβιαστικά να βάλει και το φυσικό αέριο στο τραπέζι των συνομιλιών.
Οι παράνομες  δεσμεύσεις περιοχών ακόμη και στο κέντρο του Αιγαίου που συνοδεύονται από απειλητικές προειδοποιήσεις ότι τα  τουρκικά αεροσκάφη δεν πρόκειται να σεβαστούν τον Ελληνικό Εναέριο Χώρο των 10 ν.μ. προαναγγέλλουν θερμό δεκαήμερο στο Αιγαίο καθώς η νέα τουρκική άσκηση προβλέπεται σε δυο δόσεις, 27 Απριλίου και 3 Μαΐου.
Η Τουρκία έχοντας δεσμεύσει παράνομα για διάστημα μέχρι τέλος ότι χρόνου τέσσερις μεγάλες περιοχές στο Αιγαίο για την διεξαγωγή στρατιωτικών ασκήσεων, επανέρχεται διαρκώς με νέες δεσμεύσεις που αφορούν είτε έρευνες (με το Cesme και το Piri  Reis) είτε την Έρευνα και Διάσωση.
Με την νέα NAVTEX  424/17 που εξέδωσε την Δευτέρα  η Τουρκία αναγγέλλει  την διεξαγωγή

Όταν ο Ιβάν και ο Αλέξης γκρέμισαν τα κάγκελα του ΟΛΘ

Όταν ο Ιβάν και ο Αλέξης γκρέμισαν τα κάγκελα του ΟΛΘ
Έχουν περάσει σχεδόν δέκα χρόνια από τον Οκτώβριο του 2009 που ο Χάρης Καστανίδης του ΠΑΣΟΚ και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης από τον ΣΥΡΙΖΑ κρεμιόντουσαν στα κάγκελα του ΟΛΘ για να σταματήσουν το «ξεπούλημα» μιας μόνο προβλήτας του λιμανιού που δρομολογούσε η τότε κυβέρνηση Καραμανλή.
Προχθές ήταν Δευτέρα και δεν άνοιξε μύτη. Αυτό που άνοιξε ήταν μόνο οι προσφορές των ενδιαφερόμενων και η καρδιά του Ιβάν Σαββίδη ο οποίος ως μέλος της πλειοδότριας κοινοπραξίας που προσέφερε 231,9 εκατ. ευρώ για το λιμάνι, εδραίωσε για τα καλά την επιρροή του στα ελληνικά επιχειρηματικά πράγματα.
Κανείς, ούτε από το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά πολύ περισσότερο από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν ανέβηκε στα κάγκελα να διαμαρτυρηθεί. Κανείς δεν κατήγγειλε κανέναν για ξεπούλημα του λιμανιού και εν τέλει κανείς δεν έμοιαζε να είναι δυσαρεστημένος που ο δεύτερος μεγαλύτερος μεταφορικός κόμβος της χώρας …«αφελληνίζεται» περνώντας στα χέρια Γερμανών και Γάλλων. Ο εκ Ρωσίας ορμώμενος μεγιστάνας και αγαπημένος των Θεσσαλονικέων, μπήκε από την πόρτα θριαμβευτής στον ΟΛΘ ως ένας από τους μετόχους της κοινοπραξίας που επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ εξαγοράζει όχι απλώς έναν προβλήτα, αλλά το 67% ολόκληρου του λιμανιού. Για κάποιο ακατανόητο, ενώ ο Ιβάν Σαββίδης έχει μόλις 15% στο κοινοπρακτικό σχήμα των επενδυτών (Deutsche Invest Equity Partners GmbH- Belterra Investments Ltd - Terminal Link SAS”) είναι εκείνος που τελικά απολαμβάνει εξ ολοκλήρου τη δόξα του επενδυτή. Πιθανόν αυτό να βοηθά ώστε οι αντιδρώντες να χωνέψουν λίγο πιο εύκολα τι συνέβη αυτές τις μέρες, και οι πιο ευερέθιστοι να έχουν να λένε ότι ο Σαββίδης ως Έλληνας ομογενής και άρα πιο ευαισθητοποιημένος επιχειρηματίας, δεν θα επιτρέψει να …φύγει το λιμάνι από τη χώρα και να πέσει στα χέρια ξένων καπιταλιστών.
Σε όλη αυτή την περιπέτεια με την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΘ έχει ενδιαφέρον πως από το

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Στη Χαλκιδική ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ορυκτών στην Ευρώπη - Στα €2,4 τρισ. η αξία του ελληνικού ορυκτού πλούτου

Ένα από τα μεγαλύτερα, στον ευρωπαϊκό χώρο, κοιτάσματα χρυσού και άλλων ορυκτών υλών βρίσκεται στη ΒΑ Χαλκιδική όπου υπολογίζεται ότι υπάρχουν "θαμμένοι", περίπου 160 τόνοι χρυσού, 2.000 τόνοι αργύρου, σχεδόν 1,5 εκατομμύριο τόνοι μολύβδου και ψευδαργύρου και πάνω από 1 εκατομμύριο τόνοι χαλκού.

Τη διαπίστωση έκανε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρόεδρος του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, καθηγητής Μιχάλης Βαβελίδης στο περιθώριο ημερίδας που διοργανώθηκε σήμερα, με θέμα "Αναζήτηση και εκμετάλλευση ορυκτών πρώτων υλών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα", από το Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ και το Aristotle University of Thessaloniki Student Chapter της Society of Economic Geologists.

«Στο Στρατώνι, τις Σκουριές και την Ολυμπιάδα, βρίσκονται από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα στον ευρωπαϊκό χώρο. Βέβαια, η εξόρυξη γενικότερα είναι εξαιρετικά δαπανηρή διαδικασία- υπολογίζεται ότι από τον εντοπισμό μέχρι την εξόρυξη ενός κοιτάσματος, στοιχίζει 400 εκατομμύρια δολάρια- και θα πρέπει οπωσδήποτε να δοθεί μεγάλη προσοχή στην προστασία του περιβάλλοντος, με την τήρηση της νομοθεσίας», ανέφερε ο κ.Βαβελίδης προσθέτοντας ότι, ο χρυσός της Χαλκιδικής χρησιμοποιήθηκε από την προϊστορική εποχή, ενώ από την περιοχή προέρχονται ο χρυσός και ο άργυρος που βρίσκονται στην φαρέτρα του Φιλίππου του Β' και στην ασπίδα του.

Στα 2,4 τρισ. ευρώ η αξία του ελληνικού ορυκτού πλούτου

Πλατεία Σόιμπλε και Τσίπρα γωνία…

Να δείτε που μέχρι και όνομα σε πλατεία θα δώσουμε στον Σόιμπλε. Ο Γερμανός είναι ο καλύτερος σύμμαχος των Ελλήνων αντισυστημικών. Δεν είναι ανάγκη να ψάχνουν την έκπληξη με τους Ολλανδούς ακροδεξιούς ή με την Λεπέν στην Γαλλία. Ο Σόιμπλε θα τους κάνει την δουλειά! Θέλουν δραχμή; Θα τους δώσει «άλλη ταχύτητα». Στο τέλος θα τον πουν και ευεργέτη!

Θα κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία, όπως με τόσα και τόσα άλλα έχουν ήδη κάνει. Ήταν οι επαναστάτες που κατήγγειλαν τους εργολάβους και έκλειναν τους σταθμούς των διοδίων στις εθνικές οδούς, για να φτάσει η Αυγή να κάνει πρωτοσέλιδο τους νέους δρόμους! Ήταν εκείνοι που θα έσκιζαν τα μνημόνια, για να υπογράψουν το τρίτο μνημόνιο και να βάλουν τις βάσεις για το τέταρτο. Ήταν οι άνθρωποι που είχαν για προτεραιότητά τους τον άνθρωπο, για να φτάσει ο Αλέξης Τσίπρας να πανηγυρίζει για ένα πρωτογενές πλεονέκτημα που δεν τους το ζήτησαν και το οποίο «εξαφάνισε» την μεσαία τάξη.

Ο δόκτωρ Σόιμπλε θα αποδειχτεί στο τέλος ο καλύτερος σύμμαχός τους. Εκείνος που θα τους δώσει το άλλοθι για να σηκώσουν στην Ελλάδα ακόμη πιο ψηλά την σημαία του αντιευρωπαϊσμού, σε μία τελευταία και απέλπιδα προσπάθειά τους να «γυρίσουν» το παιγνίδι. Νομίζουν ότι οι πολλές ταχύτητες και τα πολλά νομίσματα θα τους επιτρέψουν να ανακατέψουν την τράπουλα και να αποκτήσουν και πάλι ελπίδες παραμονής στην εξουσία. Ότι κάνουν λάθος είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο, όπως συμβαίνει συνήθως.

Η δραχμή ή όπως στο καλό θα ονομάζεται το εθνικό μας νόμισμα στο μέλλον δεν θα είναι μέσο

Στην ηπειρωτική Ευρώπη το βραβείο λογικής

Συνάντησα τον Robert Barnes, δικηγόρο του Λας Βέγκας, στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας των ΗΠΑ το 2016. Πολύ πριν από οποιονδήποτε άλλο γνωρίζω, είχε στοιχηματίσει –κυριολεκτικά, μέσα από βρετανικές εταιρείες στοιχηματισμού- υπέρ του Brexit και της νίκης του Donald Trump. Από αυτά τα στοιχήματα κατάφερε κέρδισε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια για λογαριασμό του αλλά και για λογαριασμό των πελατών που συμβούλευσε. Στις γαλλικές εκλογές της Κυριακής, ωστόσο, λέει ότι μετά βίας ήρθε στα λεφτά του.
Ο Barnes στοιχημάτισε ότι στο δεύτερο γύρο θα αναμετρούνταν ο προοδευτικός κεντρώος Emmanuel Macron και ο ακροαριστερός Jean-Luc Mélenchon. Στο 20-1, θεωρούσε πως η αναλογία κινδύνου προς απόδοση άξιζε. Και πολλά στοιχεία, πέραν των δημοσκοπήσεων, έδιναν ολοένα περισσότερους πόντους στον Mélenchon, όπως ακριβώς συνέβη με το Brexit και τον Trump: οι καταχωρίσεις στο Facebook, το Twitter και το YouTube, οι αναφορές στα ΜΜΕ, οι αναζητήσεις στο Google. Και έπειτα, μια Κυριακή πρωί, έχοντας παρατηρήσει τις τάσεις αναζήτησης στο Google, ο Barnes έβαλε ένα ξεχωριστό στοίχημα ότι ο Macron θα κέρδιζε τον πρώτο γύρο. Με αυτόν τον τρόπο απέφυγε οριακά την απώλεια.
Το ποντάρισμα στους "μαύρους κύκνους" και στις ψήφους διαμαρτυρίας μπορεί να είναι επικερδές. Όπως φαίνεται, όμως, μόνο το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ, δύο χώρες όπου η ελίτ αντιμετώπιζε από καιρό περιφρονητικά την ηπειρωτική Ευρώπη, κατάφεραν να προκαλέσουν αναστάτωση με πολιτικές εκπλήξεις στον τρέχοντα εκλογικό κύκλο. Το θέτω ευγενικά… πολλοί θα έλεγαν πως έκαναν ανόητες, ενδεχομένως καταστροφικές, επιλογές. Η  ασθενική παλιά Ευρώπη, το τέλος της οποίας αποτελούσε ξανά και ξανά αντικείμενο πρόβλεψης καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση διένυε μια παρατεταμένη περίοδο ύφεσης, στασιμότητας, υψηλής ανεργίας, μέτριας ηγεσίας και απαισιοδοξίας, αντιστεκόταν πάντα στην έλξη των λαϊκιστών ηγετών –τόσο στο είδος των εθνικιστών, όπως η Marine Le Pen, όσο και στο είδος των ακραίων αριστερών, όπως ο Melenchon. Πριν τη Γαλλία, οι λαϊκιστές είχαν χάσει στην Αυστρία και την Ολλανδία. Μετά τη Γαλλία, είναι σχεδόν  βέβαιο ότι θα υποστούν μια ηχηρή ήττα στη Γερμανία. Το φιλελεύθερο ευρωπαϊκό σχέδιο δεν επιβιώνει απλά για να δώσει την επόμενη μάχη, όπως απρόθυμα έχουν παραδεχτεί ορισμένοι ειδήμονες. Εξακολουθεί να γιορτάζει αυτό που οι ξένοι χλευάζουν ως αδυναμία.
Είναι άσκοπο να προσθέσει κανείς τις ψήφους που πήραν τα ακραία στοιχεία την Κυριακή. Η Le Pen συν τον Mélenchon δεν είναι σαν τα μήλα με τα πορτοκάλια –οι άνθρωποι που τους ψηφίζουν πιθανότατα δεν θα μπορούσαν να περάσουν ούτε ένα τέταρτο στο ίδιο δωμάτιο χωρίς να στραγγαλίσουν ο ένας τον άλλον. Το μοτίβο στις πρόσφατες αλλά και τις τρέχουσες εκλογές  είναι πως στην προεκλογική περίοδο οι ψηφοφόροι δείχνουν τη δυσαρέσκειά τους ανεβάζοντας τους θορυβώδεις λαϊκιστές στις δημοσκοπήσεις αλλά ρίχνουν υπεύθυνα την ψήφο τους στην κάλπη. 
Ο πρώτος γύρος των γαλλικών εκλογών μοιάζει με εξιδανικευμένη δημοσκόπηση, δίνοντας την ευκαιρία στον κόσμο να κάνει εξωφρενικές ανακοινώσεις. Το 2015, το Εθνικό Μέτωπο της Le Pen τα πήγε περίφημα στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών μόνο και μόνο για να χάσει τα πάντα στον αποφασιστικό γύρο. Το ίδιο πρόκειται να συμβεί και στην ίδια την Le Pen φέτος. Αναμένεται να συγκεντρώσει μόλις το 1/3 των ψήφων απέναντι στα 2/3 του Macron –μια ήττα, από κάθε άποψη. 
Το λέω αυτό με εύλογη βεβαιότητα διότι, σε αντίθεση με το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ και όπως συνέβη στην Ολλανδία, οι γαλλικές δημοσκοπήσεις έχουν αποδειχτεί εξαιρετικά ακριβείς. Το σαββατοκύριακο των εκλογών τοποθετούσαν τον Macron 2 μονάδες μπροστά από την Le Pen και τον Mélenchon και το συντηρητικό υποψήφιο Francois Fillon μια ανάσα πίσω από τη Le Pen. Και έτσι ακριβώς έγινε.
Εύγε στους δημοσκόπους!
​Οι γαλλικές δημοσκοπήσεις προέβλεψαν τα αποτελέσματα του α' γύρου των εκλογών με τρομακτική ακρίβεια.

Μελανσόν και Λεπέν απεχθάνονται την αστική δημοκρατία

Τον Απρίλιο και Μάϊο του 1940, στο Κατύν της Πολωνίας σφαγιάστηκαν από τη μυστική αστυνομία, Λαϊκό Κομισαριάτο, χιλιάδες Πολωνοί,αξιωματικοί, αστυνομικοί, διανοούμενοι, πολιτικοί κρατουμένοι και αιχμάλωτοι πολέμου. Η σοβιετική εισβολή από τα ανατολικά ξεκίνησε 16 μέρες μετά τη γερμανική εισβολή από τα δυτικά, τον Σεπτέμβριο του 1939 και στο πλαίσιο της εφαρμογής του Συμφώνου Μολότωφ Ρίμπεντροπ, οι κομμουνιστές του Στάλιν σε συνεργασία με τους ναζί του Χίτλερ, χώρισαν την Πολωνία στα δύο, κατακτώντας από κοινού, τα εδάφη τους.
Αναφέρω την περίπτωση του Συμφώνου γιατί είναι το πιο ενδεικτικό ιστορικό δείγμα προκειμένου να κατανοήσει κανείς την συνάφεια των δύο ολοκληρωτισμών. Πέρα από κει, στην πολιτική ιστορία, στην κοινωνιολογική προσέγγιση αλλά και στην ψυχολογία των οπαδών είναι ξεκάθαρες οι ομοιότητες μεταξύ αριστεράς και ακροδεξιάς ιδεολογίας.
Η στάση του Μελανσόν, μετά την ήττα του στις εκλογές της Γαλλίας δεν εξέπληξε ασφαλώς κανέναν που μπορεί να διακρίνει την ιδιοσυγκρασία της Αριστεράς, όταν βρίσκεται τόσο κοντά στην εξουσία και ζαλίζεται από τη μέθη της φαντασιακής κυριαρχίας. Το ΚΚ Γαλλίας πήρε αμέσως θέση  εναντίον της  Λεπέν, εκ του ασφαλούς, αφού δεν διεκδίκησε ούτε κατά διάνοια με αξιώσεις το εκλογικό αποτέλεσμα.
Κοινός στόχος και του Εθνικοσοσιαλισμού και του καθαρού Σοσιαλισμού είναι η αστική δημοκρατία και το φιλελεύθερο κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Ο λόγος είναι μάλλον απλός: Και οι δύο θεωρούν την ιδιωτική οικονομία και την ελεύθερη αγορά το μεγάλο πρόβλημα για την κοινωνική συνοχή. Εκτός και αν οι ιδιώτες είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν με το καθεστώς, λειτουργώντας υπό την πλήρη εποπτεία του. Όπως ακριβώς συνέβη στην ναζιστική Γερμανία- και στην ελληνική Επταετία-  ή θα συνέβαινε στην ΕΣΣΔ με την «Νέα Οικονομική Πολιτική» του Λένιν, αν δεν τον είχαν καταβάλει τα εγκεφαλικά.
Αλλά και στην ψυχολογία των ανθρώπων που καθοδηγούν την βιοθεωρία τους, δια μέσου του έθνους ή της κοινοκτημοσύνης, παρατηρεί κανείς ένα κοινό πρόταγμα: τον έλεγχο της κοινωνίας από το κράτος. Στην ουσία, φαντάζονται ότι μία «πεφωτισμένη ελίτ που θα γαλουχείται από το κόμμα θα μπορεί να εκπροσωπεί τον λαό και να κατανέμει τον πλούτο με σημαία πάντα, την ισότητα και την δικαιοσύνη. Βάλτε έναν ακροδεξιό στον ίδιο καναπέ με έναν αριστερό. Μετά από λίγες ντρίπλες σεμνοτυφίας θα καταλήξουν στην ίδια ρητορική και στην ίδια αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων. Αφού πρώτα εκφράσουν το αβυσσαλέο «μίσος τους» ο ένας για τον άλλον, στο τέλος θα στραφούν από κοινού, εναντίον σας…
Η αστική δημοκρατία όμως και τα φιλελεύθερα συντάγματα δεν περιέχουν παρά μόνο μία διακριτική εποπτεία της ελεύθερης οικονομίας, της εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της πολιτικής βούλησης. Εκεί ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να δράσει υπέρ των συμφερόντων του και να δημιουργήσει συλλογικότητες μόνο αν το επιθυμεί ο ίδιος και χωρίς την συγκατάθεση του κράτους.
Στην πραγματικότητα, το κοινό στοιχείο μεταξύ ενός ακροδεξιού και ενός ακροαριστερού είναι η βεβαιότητα του «ηθικού πλεονεκτήματος», προκειμένου να υπερασπιστούν ως «ιεραπόστολοι» την κοινωνία. Κάτι βεβαίως, που κανείς δεν τους ζήτησε. Απλά, και οι δύο είδαν τον προφήτη στον ύπνο τους να τους παρακινεί να σώσουν τον κόσμο. Κι έτσι ξύπνησαν στο ίδιο δωμάτιο αλλά με διαφορετικά όπλα στο χέρι…
Στην Ελλάδα, την παραπάνω «συνάφεια» την πληρώσαμε πολύ ακριβά και την πληρώνουμε ακόμα. Ο ολοκληρωτισμός και των δύο δημιούργησε τον Εθνικό Διχασμό, τον Εμφύλιο και πρόσφατα, τον «αντιμνημονιακό αγώνα» που δίχασε και πάλι τους Έλληνες.
Και όπως πάντα, τα συνήθη «υποζύγια» είμαστε εμείς οι μειοψηφικοί «φιλελέδες» που δεν έχουμε ούτε «θεό» ούτε «προφήτες» ούτε «εγχειρίδια σωτηρίας». Ούτε και πουλάμε κανέναν «Παράδεισο» με «αγίους».
Ας ελπίσουμε, μετά τις γαλλικές εκλογές, σε μια Ευρώπη πιο φιλελεύθερη και με λιγότερους «μεσσίες» για την σωτηρία μας. Ας ελπίσουμε επίσης οι ψηφοφόροι να λειτουργούν περισσότερο με την λογική και όχι με το ένστικτο της αυτοκαταστροφής τους για να τιμωρήσουν τους άλλους…

Στο δρόμο για 4ο μνημόνιο με ή χωρίς ΔΝΤ

 Στο δρόμο για 4ο μνημόνιο με ή χωρίς ΔΝΤ
Σε λιγότερο από 30 ημέρες από σήμερα πιθανόν θα ξέρουμε αν η Ελλάδα θα χρειαστεί έκτακτη χρηματοδότηση για το καλοκαίρι χωρίς το ΔΝΤ, και 4ο μνημόνιο μόνο με την Ευρώπη για τη συνέχεια.
Στο σημείο που βρισκόμαστε μετά από μήνες διαπραγματεύσεων και μόλις ενάμιση χρόνο πριν την τυπική λήξη του 3ου προγράμματος από το οποίο πιθανόν να «περισσέψουν» πάνω από 40 δισ. ευρώ δανείων, δεν είναι καθόλου ξεκάθαρο αν είμαστε κοντά στο τέλος του μνημονίου ή στην αρχή ενός καινούριου.  
Τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά αφ’ ης στιγμής οι θέσεις του ΔΝΤ και ευρωζώνης βρίσκονται ακόμη πολύ μακριά από το επιθυμητό στόχο μιας μεταξύ τους συμφωνίας για τη μέθοδο, το ύψος και τον χρόνο ελάφρυνσης του ελληνικού δημοσίου χρέους αλλά και για το συνολικό περιεχόμενο της συμφωνίας για τις μεταρρυθμίσεις που θα κληθεί να εφαρμόσει η Ελλάδα στη «μεταμνημονιακή» περίοδο.
Αν πάρουμε ως δεδομένο αυτό που ισχυρίζεται η γερμανική πλευρά, δηλαδή ότι θα πρέπει να επικυρωθεί η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα για να εκταμιευτεί δόση προς την Ελλάδα και να πληρωθούν οι υποχρεώσεις του Ιουλίου, έχουμε ένα πρώτο σοβαρό πρόβλημα ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπάρξει παρατεταμένη εμπλοκή, αλλά μόνο μια περαιτέρω χρονική καθυστέρηση.
Σε αυτή την περίπτωση και υπό την προϋπόθεση ότι θα έχει επικυρωθεί το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης και θα έχουν ψηφιστεί τα δημοσιονομικά μέτρα μέχρι το τέλος Μαΐου, η κυβέρνηση θα νομιμοποιηθεί να αιτηθεί την εκταμίευση δόσης των 7 δισ. ευρώ ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος χρεοκοπίας έναντι του ESM, της ΕΚΤ ή των ιδιωτών επενδυτών που πρέπει να πληρωθούν εντός του καλοκαιριού.
Τα υπόλοιπα, όμως, που θα προκύψουν στη συνέχεια αν οι διαπραγματεύσεις ΕΕ-ΔΝΤ καταλήξουν σε αδιέξοδο συνιστούν ένα πολύ πιο σύνθετο πρόβλημα, για το οποίο δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι εμπλεκόμενοι θεσμοί και η κυβέρνηση έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα προκειμένου να αντιμετωπίσουν τυχόν επιπλοκές.
Μέχρι σήμερα όλες οι πλευρές εργάζονται επισήμως με βασικό σενάριο ότι το ΔΝΤ θα συμμετάσχει στη χρηματοδότηση της Ελλάδας έστω και συμβολικά (3-4 δισ. ευρώ) ώστε να την συνοδέψει τουλάχιστον στα πρώτα της ασταθή βήματα στις αγορές μετά το 2018.  
Είναι όμως πράγματι έτσι;

Με ρελάνς €231,9 εκατ. DIEP - CMA - Σαββίδης πήραν τον ΟΛΘ


Του Χάρη Φλουδόπουλου 

Με μια εντυπωσιακή ρελάνς ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης καταλήγει στην κοινοπραξία της Deutsche Invest Equity Partners GmbH, Belterra Investments LTD (Ιβάν Σαββίδης) and Terminal Link SAS (γαλλικός κολοσσός CMA).
Συγκεκριμένα η κοινοπραξία προσέφερε τίμημα 231,926 εκατ. ευρώ για το 67% του ΟΛΘ, ποσό που αντιστοιχεί σε premium 67% επί της τρέχουσας χρηματιστηριακής αξίας του ΟΛΘ.
Η συνολική αξία της συμφωνίας ανέρχεται στο 1,1 δισ. ευρώ και περιλαμβάνει εκτός από την προσφορά των 231,926 εκατ., υποχρεωτικές επενδύσεις ύψους 180 εκατ. την επόμενη επταετία αλλά και αναμενόμενα έσοδα του δημοσίου από τη σύμβαση παραχώρησης, μερίσματα και επιπρόσθετες επενδύσεις. 
Σημειώνεται επίσης ότι ο παραχωρησιούχος καλείται να αυξήσει τη διακίνηση των εμπορευματοκιβωτίων στις 550.000TEU μέσα σε διάστημα 9 ετών.
Η κοινοπραξία που αναδείχθηκε προτιμητέος επενδυτής περιλαμβάνει ως γνωστόν το γερμανικό επενδυτικό σχήμα DIEP, την Belterra εταιρεία συμφερόντων Ιβάν Σαββίδη και την εταιρεία Terminal Link θυγατρική της γαλλική CMA. Η CMA είναι ένας από τους μεγαλύτερους port operator στον κόσμο και ένα από τα βασικά μέλη της Ocean Alliance, δηλαδή της συμμαχίας τακτικών γραμμών μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων στην οποία συμμετέχει και η Cosco. Η γαλλική εταιρεία ανήκει σε μια από τις πιο γνωστές επιχειρηματικές οικογένειες της Γαλλίας την οικογένεια Saadé.
Ανατροπή

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

10 συμπεράσματα από τα αποτελέσματα των γαλλικών Προεδρικών Εκλογών

Μετά τα χθεσινά αποτελέσματα των γαλλικών προεδρικών εκλογών, η Ευρώπη δείχνει να περνά ένα μεγάλο σκόπελο. Αν και το αποτέλεσμα στο 2ο γύρο δεν είναι δεδομένο, η στηριξη που λαμβάνει η υποψηφιότητα Μακρόν από το σύνολο σχεδόν του πολιτικού συστήματος (εκτός Λε Πεν και προσωπικά του Μελανσόν) δείχνει ότι τελικά δεν θα έχουμε προβλήματα στο 2ο γύρο. Θα σημείωνα τα παρακάτω.

1. Φτάσαμε πολύ κοντά στην καταστροφή. Ο κίνδυνος εκτροχιασμού του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, η κρίση χρέους, η προσφυγική κρίση, ο διεθνής ανταγωνισμός στην οικονομία κινητοποιεί το μέσο ψηφοφόρο και κερδίζει σταδιακά αυτό που οι Αγγλοσάξωνες ονομάζουν «hearts and minds».

Τα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα συγκέντρωσαν ποσοστό που πλησιάζει το 48% αλλά τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα δείχνουν να αντεπιτίθενται με επιτυχία. Ο λαϊκισμός φαίνεται ότι χάνει έδαφος ή δεν κερδίζει περαιτέρω απήχηση. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι αποτέλεσμα της ομαδικής δουλειάς των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων (εντός κι εκτός Γαλλίας).

Το γεγονός ότι τον Μακρόν στήριξαν ανοιχτά ο κεντροδεξιός Ντε Βιλπέν και ο κεντροαριστερός Βαλς δείχνει ότι όταν υπάρχει σοβαρή συνεργασία στη βάση μίας σοβαρής φιλοευρωπαϊκής πρότασης, ο λαϊκισμός μπορεί να αντιμετωπιστεί με επιτυχία.

2. Η 2η θέση της Λε Πεν καθώς και η δημιουργία γενικευμένου μετώπου εναντίον της στο 2ο γύρο, είναι χτύπημα στον Πούτιν και στις παρεμβάσεις του ρωσικού παράγοντα στα ευρωπαϊκά πολιτικά πράγματα.

3. Για τρίτη φορά στη σειρά, καταγράφεται επιτυχία στις δημοσκοπήσεις. Είχαν προηγηθεί οι ολλανδικές εκλογές και το τουρκικό δημοψήφισμα. Το θέμα θα πρέπει να αναλυθεί για να φανεί εάν η βελτίωση παραπέμπει σε αλλαγή της μεθόδου, ή σε αλλαγή στη συμπεριφορά των ψηφοφόρων προς το ορθολογικότερο.

4. Για πρώτη φορά, συμμετέχουν στο 2ο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών δύο υποψήφιοι που δεν εκπροσωπούν τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα. Η νέα διαχωριστική γραμμή στα πολιτικά πράγματα αφορά όχι μόνο το «ναι Ευρώπη» - «όχι Ευρώπη» αλλά και παλιό με νέο και ειδικά διεθνές προφίλ υποψηφίου - τοπικό προφίλ.

Ο μεγάλος χαμένος των γαλλικών εκλογών είναι η κεντροαριστερά, η οποία είδε τα ποσοστά του υποψηφίου της να πέφτουν κοντά στο 6%. Είχαμε αρπαγή των ψήφων της κεντροαριστεράς από τον υποψήφιο της Αριστεράς, κατά το ελληνικό πρότυπο. Για πρώτη φορά δεν συμμετέχει στο 2ο γύρο, εκπρόσωπος της γαλλικής κεντροδεξιάς. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, εάν σκεφτούμε ότι η Γαλλική Δημοκρατία δημιουργήθηκε γύρω από τον Ντε Γκωλ. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα θα πρέπει να χτυπήσει καμπανάκια στη ΝΔ, σημαντικό τμήμα της οποίας θεωρεί ως δεδομένη τη συντριπτική νίκη στις επόμενες εκλογές.

5. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο υποψήφιος της Αριστεράς κερδίζει κατά κράτος στις ηλικίες 18-24 ενώ της κεντροδεξιάς κερδίζει κατά κράτος στις ηλικίες άνω των 65 ετών. Τα στοιχεία είναι σημαντικά κυρίως για το νεανικό εκλογικό σώμα και θα πρέπει να αναλυθεί εάν αυτό αφορά το πρόγραμμα του Μελανσόν ή τη χρήση νέων τεχνολογιών κατά την προεκλογική εκστρατεία του.

6. Για πρώτη φορά το εκλογικό σώμα, όχι μόνο υπερψηφίζει έναν τεχνοκράτη πρώην τραπεζίτη ως πρόεδρο αλλά ο υποψήφιος κατορθώνει να συγκεντρώσει γύρω του τους φιλελεύθερους και τη μεγάλη πλειοψηφία της κεντροδεξιάς/κεντροαριστεράς. Κατά τη γνώμη μου, αυτό αφορά το γεγονός ότι τα ζητήματα της οικονομίας κυριαρχούν κι όχι μόνο. Αφορά τη σταδιακή αποδοχή από το εκλογικό σώμα / πολιτικό σύστημα ότι οι παραδοσιακοί πολιτικοί δεν μπορούν να διαχειριστούν τις νέες εξελίξεις στη διεθνή οικονομία.

7. Έχουμε και στη Γαλλία την αντίθεση πόλεων-υπαίθρου. Ο Μακρόν έλαβε ποσοστά άνω του 40% σε ορισμένα διαμερίσματα του Παρισιού ενώ η Λεπέν πήγε καλύτερα στην ύπαιθρο. Το ανησυχητικό είναι ότι η Λεπέν πήγε καλύτερα και στο βιομηχανικό Βορρά όπου κυριαρχούσαν οι σοσιαλιστές.

8. Το αποτέλεσμα στις γαλλικές εκλογές έρχεται μετά τα αποτελέσματα στις ολλανδικές, όπου φαίνεται ότι οι φιλελεύθεροι μπορούν να λειτουργήσουν ως το όχημα που α) θα κρατήσει το ευρωπαϊκό εγχείρημα β) θα δώσει διέξοδο στη μεγάλη μετριοπαθή φιλοευρωπαϊκή πλειοψηφία σε σχέση με τα παραδοσιακά τμήματα του πληθυσμού και κόμματα γ) έχει μεγάλη απήχηση στο δυναμικό τμήμα του πληθυσμού. Εκτιμώ ότι αυτό θα συνεχιστεί και στις βρετανικές εκλογές όπου οι εκεί Lib Dem (με τη συμμετοχή των Μπλερικών και των φιλοευρωπαίων Τόρις) θα λειτουργήσουν ως την κύρια πολιτική δύναμη για την παραμονή του νησιού στην ΕΕ.

9. Το αποτέλεσμα των γαλλικών εκλογών είναι θετικό και για το ελληνικό ζήτημα. Κι αυτό γιατί η 2η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ δείχνει να ξυπνάει στη θετική κατεύθυνση. Η αρχιτεκτονική της ευρωζώνης μπατάρει προς τη γερμανική πλευρά και μία δυνατότερη Γαλλία θα βοηθήσει στη συμφωνία πολιτικών που εξισορροπεί το σύστημα και δυναμώνει τον Νότο.

10. Η Ελλάδα εξακολουθεί να κινείται στο περιθώριο των ευρωπαϊκών εξελίξεων και συνειδητά/ασυνείδητα στηρίζει τον εκτροχιασμό του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Κι αυτό γιατί ένα τμήμα της ελληνικής κυβέρνησης στηρίζει Λεπέν (ΑνεξΕλ) κι ένα υποστήριξε τον Μελανσόν (ΣΥΡΙΖΑ), που δηλώνει ότι Μακρόν και Λε Πεν ταυτίζονται. Είναι θετικό ότι σήμερα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει την υποψηφιότητα Μακρόν αλλά δεν ξέρω τι θα έλεγε εάν στο 2ο γύρο περνούσαν οι Λε Πεν και Μελανσόν.

Λεπέν για ΣΥΡΙΖΑ



Η παραμονή Τσίπρα στην εξουσία έχει καταστεί μια πολύ ακριβή υπόθεση...


Η παραμονή Τσίπρα στην εξουσία έχει καταστεί μια πολύ ακριβή υπόθεση...

Η παραμονή Τσίπρα στην εξουσία έχει καταστεί μια πολύ ακριβή υπόθεση. Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, κατά τη διετία 2015-2016, αξιοποίησαν τη θετική διεθνή συγκυρία και είδαν τις οικονομίες τους να αναπτύσσονται με σημαντικούς ρυθμούς. Μάλιστα, η Κύπρος έφυγε από το Μνημόνιο, ακολουθώντας το δρόμο της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, ενώ η Ελλάδα έπεσε θύμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, η οποία όχι μόνο δεν έσκισε τα Μνημόνια και δεν κατάργησε τη λιτότητα με ένα νόμο και ένα άρθρο, όπως έλεγε, αλλά, αντιθέτως, ετοιμάζεται να μας φορτώσει και με δεύτερο Μνημόνιο μέσα σε δύο χρόνια.
Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ είναι εγκληματική. Εχει στηρίξει τη δημοσιονομική προσαρμογή στην υπερβολική αύξηση των φόρων, αφήνοντας το κομματικό κράτος ανέγγιχτο. Οπως αποκαλύφθηκε, μέσα σε επτά μήνες, από τον Αύγουστο του 2016 έως τον Φεβρουάριο του 2017, αύξησαν κατά 21.000 τον αριθμό των εποχικών υπαλλήλων που απασχολούνται στο Δημόσιο, ενώ μια περιήγηση στη «Διαύγεια», στους δημόσιους οργανισμούς, δείχνει ότι οι σπατάλες σε προσλήψεις, αμοιβές και λοιπές δαπάνες συνεχίζονται με αμείωτη ένταση και χωρίς κανέναν πραγματικό έλεγχο.
Σήμερα συμπληρώνονται επτά χρόνια από την ημέρα που ο Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε από το Καστελλόριζο την ένταξη της χώρας μας στο μηχανισμό στήριξης και την είσοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα. Σε αυτή την επταετία των Μνημονίων παρακολουθήσαμε άλλους αδύναμους κρίκους της ευρωζώνης να εντάσσονται σε Μνημόνιο μετά την Ελλάδα και στη συνέχεια να βγαίνουν από αυτό, ενώ εμείς είμαστε ακόμα σε μνημονιακό καθεστώς.
Με εξαίρεση την περίοδο της κυβέρνησης Σαμαρά, κατά την οποία έγινε μια ουσιαστική προσπάθεια για έξοδο από την κρίση με σταδιακή μείωση της φορολογίας και τόνωση των επιχειρήσεων, οι κυβερνήσεις Γ. Παπανδρέου και Αλ. Τσίπρα ακολούθησαν την ίδια συνταγή αποτυχίας: φόροι, φόροι, φόροι και μειώσεις αποδοχών, χωρίς καμία αναπτυξιακή προοπτική.
ΓΙ’ αυτό και κανείς δεν πανηγύρισε για το, υπερβολικά μεγάλο σε σχέση με τους στόχους που είχαν τεθεί, πρωτογενές πλεόνασμα του 4% που ανακοίνωσε η Στατιστική Αρχή. Γιατί όλοι γνωρίζουν ότι δεν προέκυψε από εξορθολογισμό δαπανών ή από το κυνήγι της φοροδιαφυγής, η οποία οργιάζει, αλλά από την υπερβολική δόση λιτότητας που επέβαλε στην πραγματική οικονομία η κυβέρνηση και το στράγγισμα νοικοκυριών και επιχειρήσεων.
Με τον τρόπο που πολιτεύεται ο κ. Τσίπρας δείχνει να μην έχει διδαχθεί τίποτα από την επταετία των Μνημονίων. Υιοθετεί όλες τις παθογένειες της Μεταπολίτευσης, όπως το κομματικό κράτος, τα ρουσφέτια και τις σπατάλες. Δηλαδή όλα όσα μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Γι’ αυτό η παραμονή του στην εξουσία δημιουργεί διαρκώς νέα βάρη για τους πολίτες.
Ο ίδιος θα προσπαθήσει να μεταθέσει την εφαρμογή των νέων μέτρων για το 2019, ναρκοθετώντας και την προοπτική της επόμενης κυβέρνησης. Γιατί η Νέα Δημοκρατία έχει μία βασική αποστολή. Να διαθέτει ολοκληρωμένη εναλλακτική πολιτική με βαθιές τομές στο κράτος που θα δώσουν χώρο για μείωση της φορολογίας. Σε αντίθετη περίπτωση, θα μετράμε χρόνια Μνημονίων χωρίς καμία οικονομική εξυγίανση και χωρίς καμία αναπτυξιακή προοπτική.
marketnews.gr

Μακρόν: «Θέλω να είμαι ο πρόεδρος των πατριωτών απέναντι στην απειλή των λαϊκιστών»



«Σε έναν χρόνο αλλάξαμε την εικόνα της γαλλικής πολιτικής», δήλωσε ο Emmanuel Macron μπροστά στους ενθουσιώδεις υποστηρικτές του.

«Θέλω να είμαι ο πρόεδρος των πατριωτών απέναντι στην απειλή των λαϊκιστών», είπε ο κεντρώος προεδρικός υποψήφιος που εξέφρασε την επιθυμία να συγκροτήσει μία πλειοψηφία που θα του επιτρέψει να κυβερνήσει με νέα πρόσωπα.

«Άκουσα τις επιθυμίες σας για την πραγματική αλλαγή... θα μεταφέρω την φωνή της ελπίδας για τη χώρα μας και την Ευρώπη», είπε δηλώνοντας ότι έχει την βούληση να δώσει νέα ώθηση στο ευρωπαϊκό σχέδιο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γιατί να επιλέξω την Νέα Δημοκρατία

Του Νικήτα Παπαντωνίου*

Το ζητούμενο από οποιαδήποτε κυβέρνηση είναι να αρχίσει η χώρα να μπαίνει σε σταθερούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης. Το γεγονός αυτό θα δώσει την απαραίτητη ώθηση στην οικονομία για να αρχίσει να παράγει πλούτο και να μειωθεί η ανεργία. Σε αυτό το σημείο δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος ενδιαφερόμενος ο οποίος να διαφωνεί με τον στόχο. Το ζητούμενο είναι ο τρόπος και κυρίως ο φορέας (πολιτική παράταξη) ο οποίος θα φέρει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Για να γίνει μία στοχοθέτηση, δηλαδή μία χώρα να βάλει στόχους σχετιζόμενους με δημοσιονομικά μεγέθη θα πρέπει πρώτα να γίνει η αποτύπωση της πραγματικότητας. Έτσι λοιπόν έρχεται η παρουσίαση των πεπραγμένων της τωρινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Aναλύοντας τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 4ο τρίμηνο του 2016 ισχύουν τα εξής:

1. Το τριμηνιαίο ΑΕΠ σε δείκτες όγκου και εποχιακά προσαρμοσμένο παρουσίασε την χειρότερη εικόνα του μετά από το περιβόητο τρίμηνο 3ο τρίμηνο του 2015.

2. Το ΑΕΠ μειώθηκε σε ετήσια βάση κατά -1.1%

3. Ο ακαθάριστος σχηματισμός κεφαλαίου ήταν ο μικρότερος των τελευταίων 15 ετών. Αυτό και μόνο του ως στοιχείου δείχνει τις αιτίες της ισχυρής μείωσης του ΑΕΠ ενώ δεν δίνει και ρεαλιστικές ελπίδες ώστε να ξαναπάρει αυτό την ανιούσα.

Η μείωση του ΑΕΠ είναι αποτέλεσμα μίας πολιτικής που βασίζεται είτε σε υπέρμετρη φορολογία με στόχο την διατήρηση και επέκταση της κρατικοδίαιτης λογικής ανάπτυξης, είτε σε εμμονές τύπου ΔΕΗ οι οποίες οδηγούν στην καταστροφή των κρατικών εταιρειών δηλαδή του εθνικού μας πλούτου.

Η μικρή δημιουργία κεφαλαίου είναι αποτέλεσμα της έλλειψης εμπιστοσύνης από τους ξένους και εγχώριους επενδυτές. Το κακό πολιτικό και οικονομικό κλίμα, οι δυσκολίες στην διαδικασία αδειοδότησης μεγάλων επενδύσεων όπως το Ελληνικό και τα αεροδρόμια κάνουν τους επενδυτές επιφυλακτικούς και απρόθυμους να επενδύσουν. Ενώ όταν το κάνουν αυτό γίνεται με όρους που περιορίζουν την αξία των ελληνικών assets απαιτώντας μεγάλη απόδοση.

Γιατί λοιπόν Νέα Δημοκρατία. Οι λόγοι είναι πολλοί αλλά θα επικεντρωθώ στους πιο βασικούς:

Ευάγγελος Βενιζέλος: Η Γαλλία άντεξε στη διπλή πίεση του εθνικολαϊκισμού (Λεπέν και Μελανσόν)

Ένα πρώτο σχόλιο για τις γαλλικές εκλογές
Η Γαλλία άντεξε στη διπλή πίεση του εθνικολαϊκισμού (Λεπέν και Μελανσόν) χάρη στις θεσμικές ιδιομορφίες του ημιπροεδρικού συστήματος που αναδεικνύουν τη σημασία της προσωπικότητας των υποψηφίων.
Άντεξε γιατί οι κρίσεις που διαπέρασαν τους δυο μεγάλους παραδοσιακούς χώρους (συντηρητικό και σοσιαλιστικό) για λόγους που αφορούσαν πρωτίστως τα πρόσωπα των υποψηφίων τους (απαξίωση και επιμονή Φιγιόν / ανεπάρκεια και αριστερισμός Αμόν), είχαν τη δυνατότητα να βρουν διέξοδο στην επιλογή Μακρόν.
Η αποκαλυπτική άρνηση Μελανσόν να στηρίξει Μακρόν στον δεύτερο γύρο, καθιστά τα μέτωπα απολύτως ευκρινή και μειώνει ακόμη περισσότερο τη σημασία του κλασικού άξονα αριστερά - δεξιά.
Η περίπτωση Μακρόν παύει να είναι έτσι μια συγκυριακή αναβίωση του παραδοσιακού γαλλικού κέντρου σε συνδυασμό με τη δυναμική της «αθωότητας» ενός νέου, σχετικά άφθαρτου υποψηφίου. Αναδεικνύει το δικό της θετικό πρόσημο: δημοκρατικό, μεταρρυθμιστικό, φιλοευρωπαϊκό. Είναι ο νικητής. Του ευχόμαστε να ασκήσει την εξουσία του με αίσθηση ιστορικής ευθύνης για τη Γαλλία και την Ευρώπη.
Ο δεύτερος γύρος δεν έχει όμως διεξαχθεί, παρά τη μεγάλη δημοσκοπική ασφάλεια που προσφέρει η καταγραφή δυνάμεων του πρώτου γύρου. Το υψηλό επίπεδο συμμετοχής πρέπει να επαναληφθεί στις 7 Μαΐου.
Ακολουθούν σε λίγες εβδομάδες οι βουλευτικές εκλογές που θα ολοκληρώσουν την εικόνα. Ο ρόλος των κομμάτων του κλασικού φάσματος (αριστερά - δεξιά) λογικά θα είναι αυξημένος χωρίς όμως να μπορεί να ανακόψει τη δυναμική μιας τέτοιας προεδρικής εκλογής.
Και μετά αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα για τη γαλλική κοινωνία που πρέπει να αποφασίσει τι ρόλο θέλει για τον εαυτό της και τη Γαλλία στην Ευρώπη και τον κόσμο.