Θυμάμαι σαν να ήταν τώρα την σκηνή όταν λίγες μέρες μετά την ανάληψη της εξουσίας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ο πρόεδρος του Eurogroup Γιερούν Ντάϊσελμπλουμ είχε πάει να επισκεφθεί τον τότε υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη στο υπουργείο επί της οδού Νίκης. Οι εικόνες με την εσπευσμένη αποχώρηση του Ντάϊσελμπλουμ υπό τα αμήχανα βλέμματα όλων των παρευρισκομένων, είχαν γραφτεί ανεξίτηλα στην ιστορία της Ελλάδας. Τότε κάποιοι, που προφανώς βλέπουν τα πράγματα επιφανειακά, είχαν μιλήσει για εθνική αξιοπρέπεια και περηφάνεια, που κατεδείχθη με την «αποφασιστική» συμπεριφορά Βαρουφάκη. Άλλοι όμως, όπως ο γράφων, που ερμηνεύουμε τα πράγματα πίσω από την αρχική εικόνα, καταλαβαίναμε ότι η Ελλάδα είχε μπει σε πολύ μεγάλες περιπέτειες, που σε καμιά περίπτωση δεν θα είχαν ευνοϊκή κατάληξη,
Πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώθηκε. Η σχοινοτενής (μη) διαπραγμάτευση